یکی از محاسنی که ۲۴ خرداد برای کشور و به خصوص برای فضای سیاسی آن دارد حذف تدریجی مصباحیون و حواریون ایشان است.افرادی که با تفکرات دگم و برداشت های سطحی از دین جامعه را چندین سال دچار مشکل و بحران هایی کردند که شاید به سادگی قابل حل بود اما این افراد با نگاه های صد درصد غلط خود کاری کردند که کشور دچار هزینه های فراوانی شد و متاسفانه آثار آن برای چندین سال در کشور باقی خواهد ماند.
روزهای انتخابات ۹۲ مصباحیون با تمام و کمال آمدن به صحنه انتخابات و اختلاف افکنی در میان اصولگرایان عملا تبدیل به مرکز اختلاف افکنی در میان آنها شدند که پس از واگذاری صحنه انتخابات ۹۲ به رقیب این روزها عامل اصلی این شکست محسوب می شوند. چرا که با تخریب دیگر نامزدهای اصولگرا همانند قالیباف و ولایتی و رضایی سعی در محور قرار دادن کاندیدای خود یعنی سعید جلیلی را داشتند که همین باعث شکست مفتضحانه اصولگرایان شد و ۸ سال تلاش آنان را کاملا نابود کرد.
مصباحیونی همانند روانبخش و رسایی و رامین و جلالی و رجبی و کوچک زاده و یامین پور و … که سعی داشتند بازی انتخابات را برده شده به نفع کاندیدای خود نشان دهند و با انتقام گیری از رقیبان، امور دولت آینده را کاملا در دستان خود بگیرند این روزها آنقدر از شکست در انتخابات گیج و منگ شده اند که شاید ماه ها لازم باشد تا پاسخ این سوال را بیابند که چرا انتخابات ۹۲ را واگذار کردیم؟بازی با کلمات راه انداختن همانند اصلح و صالح مقبول و مصبول صالح و … هم از بازی های عجیب و مسخره ای بود که همین گروه راه انداختند تا نظر اصولگرایان را به طرف نامزد خود جلب کنند اما دریغا که از این راه و روش نتیجه کاملا عکس گرفتند.
یقینا خدمتی که جبهه موسوم به پایداری به اصلاح طلبان و جبهه آیت الله هاشمی رفسنجانی انجام داد هیچ فرد و گروه دیگری انجام نداده است.
البته به دلیل این نوع اختلاف اندازی ها و موضوع گیری های غلط بعید نمی دانم در ماه های آینده رهبری انقلاب در سخنرانی و یا صحبت های خصوصی تذکرات جدی به جبهه پایداری و بانیان آن بدهند و عملا جبهه پایداری رو به زوال و نابودی برود اما هرچه که باشد انتخابات ۹۲ نشان داد که وزن این جبهه و حامیان آن در جامعه ایران بیش از ۱۰ درصد نیست همان طور که در انتخابات ۹۲ نامزد منتصب به آنها ۱۰ درصد آرا را کسب نمود و در جایگاه سوم و با اختلاف ۱۴ میلیونی از نفر اول قرار گرفت.
این روزها بیشتر از این خوشحالم که زاهد نماهایی که دین و دنیای مردم را به خطر انداخته بودند این روزها آرام آرام از صحنه سیاسی کشور حذف می شوند.

فردا ۲۴ خرداد ۹۲ است و انتخابات ریاست جمهوری یازدهم به امید خدا برگزار می شود.اما در هفته ها و روزهای اخیر اتفاقاتی در کشور رخ داده که یقینا برای آینده این سرزمین مهم و سرنوشت ساز است.

این دوره از انتخابات ریاست جمهوری به دلیل برخی از اتفاقات همانند رد صلاحیت آیت الله هاشمی رفسنجانی و کاندیدای منصوب به دولت حالت خاصی را پیدا کرد که تا هفته های پیش نیز ادامه داشت و رکود و سردی خاصی در آن احساس میشد اما پس از حضور جدی افرادی همانند محمد باقر قالیباف و حسن روحانی و سعید جلیلی و محسن رضایی و تبدیل شدن انتخابات به فضای رقابتی جدی و همین طور کنار رفتن حداد عادل به نفع اصولگرایان و محمد رضا عارف به نفع اصلاح طلبان معادلات انتخابات تغییر کرد و نشان داد که اگر اهمیت انتخابات یازدهم ریاست جمهوری از انتخابات سال ۸۸ بیشتر نباشد کمتر نیست.آن هم به چند دلیل از جمله آسیب دیدن جدی کشور از ۸ سال مدیریت کژ دار و مریض دولت نهم و دهم و دلسردی بخشی از جامعه از مدیریت ها و رفتارهای سالهای اخیر و همچنین فرسایش رفتن اعتماد ها و توان داخلی به دلیل مشکلان مدیریتی که در ۸ سال اخیر بر کشور حاکم بوده است.دلیل بعد آسیب دیدن وجهه کشور در بعد بین المللی بعد از وقایع سال ۸۸ بود که به شدت نیازمند ترمیم آن هستیم.
در میان ۶ کاندیدای باقی مانده از روی موضع گیری ها و تبلیغات و بافت فکری آنها می توان به گزینه مناسب پی برد.از جمله اینکه برخی از کاندیداها برای رای آوری سخنان رهبری انقلاب را به دروغ جعل می کنند و برخی سخنان رهبران کشورهای معاند با نظام اسلامی را جعل می کنند!(اینجا) و برخی دیگر بیش از ۸ سال است از بیت المال برای رسیدن به ریاست جمهوری سوء استفاده می کنند و حاضر هستند برای رسیدن به ریاست جمهوری هر کاری انجام دهند و یک روز خود را شبیه به رزمنده و فرمانده ای دلاور در آورند و روز دیگر با جت اسکی ، اسکی روی آب بروند و یک روز دیگر در قامت مدیری دلسوز برای شهر تهران ظاهر شوند و روز دیگر با هنرمندان عکس بیندازند و … .یا کاندیدای دیگر که ۳ دوره است در انتخابات شرکت می کند و سعی دارد خود را دلسوز مردم نشان دهد بدون آنکه در مواقع دیگر سال از این دلسوزی ها خبری باشد و یا کاندیدای دیگری که با دوستان خود ائتلافی تشکیل می دهد و بعد از معین شدن نتیجه ائتلاف زیر عهد خود میزند و عهد شکنی می کند!(لا دین لمن لا عهد له!)حال به انصاف قضاوت کنیم کدام کاندیدا بهتر است؟آنکه سابقه خوب و قابل قبولی در تمام مراحل انقلاب از جمله دوران دفاع مقدس و یا بعد از دفاع مقدس دارد و چندین دوره نماینده امام راحل و یا مقام معظم رهبری در پست های مختلف بوده است و یا در اوایل انقلاب با گروه های معاند و منحرفی همانند مجاهدین خلق مبارزه و مناظره می کرده است و از آرمان های جمهوری اسلامی ایران حمایت و دفاع می کرده است و مورد وثوق یاران انقلاب همانند آیت الله هاشمی رفسنجانی بوده است و یا کسانی که برای رسیدن به قدرت دست به هر کاری می زنند و هر دروغی می گویند؟

برای همه این ها بود که خواستم به حسن روحانی رای دهم و استخاره کردم و آیات ابتدایی سوره مبارکه فصلت آمد :

بسم الله الرحمن الرحیم
۱- حم
۲- تَنزِیلٌ مِّنَ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
۳- کِتَابٌ فُصِّلَتْ آیَاتُهُ قُرْآنًا عَرَبِیًّا لِّقَوْمٍ یَعْلَمُونَ
۴- بَشِیرًا وَنَذِیرًا فَأَعْرَضَ أَکْثَرُهُمْ فَهُمْ لا یَسْمَعُونَ… .
جواب استخاره هم خوب آمد.

حسن روحانی هیچگاه اصلاح طلب نبوده است و هیچگاه بر خلاف مصالح نظام کاری را انجام نداده است بر خلاف جو سازی هایی که این روزها بر علیه او انجام می شود.در مورد موضوع هسته ای هم تصدیق کننده سخنان او، مشاور عالی مقام معظم رهبری در امور خارجی جناب آقای ولایتی در مناظره های انتخاباتی بوده است.

در مورد حمایت از دکتر روحانی جای حرف بسیار است اما در نهایت امیدوارم در انتخابات ۲۴ خرداد و حتی در مرحله دوم آن در ۳۱ خرداد ۹۲ نتیجه هرچه که هست به نفع مردم نازنین ایران باشد.

پ.ن:امشب اکثر خیابانهای تهران شلوغ و پر شور از جو انتخابات بود.ای کاش این شور و شادی ها بعد از انتخابات هم ادامه داشته باشد.